เอ็นทรีนี้ขอไว้อาลัยให้กับน้องด้าค่ะ
วันเสาร์พาน้องด้าไปเสียบโค้งมา เนื่องจากหมอกลงจัดมองไม่เห็นทาง
ตอนนี้น้องด้าอยู่อู่ คิดถึงจับใจ คงไม่ได้ใช้งานเป็นเดือน
ร่างกายฟกช้ำ ปวดไปหมด แต่ไม่มีแผลใหญ่ค่ะ มีสะเก็ดกระจกกระเด็นใส่นิดหน่อย
มีอันนึงพุ่งมาใต้ตาเป็นรอยช้ำ ดีนะที่ไม่โดนตา มันจาเป็นแผลเป็นไหมเนี่ยะ ><
...
ตอนนี้เลยเป็นช่วงโหวงๆค่ะ
การไม่รู้จะโทรหาใคร ไม่รู้จะคุยกับใคร เวลานี้ มันแปลกๆจัง
ยังจำวันสุดท้ายที่ไม่สบายหนักๆครั้งก่อนได้ ที่มีคนห่วงใยถามไถ่เต็มใจจะมาดูแล
และที่มาดูแลโดยความเต็มใจ โดยไม่ได้ร้องขอ
...
แต่วันนี้ก็ยังดีมีเพื่อนที่โทรมา ขอบคุณที่เป็นห่วงค่ะ
>>>
ขอบคุณเพื่อนแสบ ที่โทรมาทุก 3 ชม. นายรู้ว่าชั้นทำเป็นเข้มแข็ง
ขอบคุณป๋า ครูโย่ง ที่ช่วยเรื่องเอารถเข้าอู่ คงต้องรบกวนอีกหลายรอบเลย
ขอบคุณแม่ที่โทรเช้าเย็น นู๋บอกว่าไม่เป็นไรเสมอ ไม่อยากให้แม่กังวลค่ะ
ขอบคุณพี่เทพ ที่ให้คำปรึกษาเรื่องรถค่ะ
ขอบคุณพี่หมู ที่เป็นห่วง ขอโทษด้วยที่ไม่รู้เรื่องพี่หมู เข้มแข็งเหมือนกันนะคะ
ขอบคุณเพื่อนโหน่ง ที่กลัวเราเหงา กับนายเราแสดงความอ่อนแอมากที่สุดเลย แต่เพื่อนอยู่ไกลจังนะ
ขอบคุณเพื่อนลิง นายฝันแม่นจริงๆ เอาไว้ไปทำบุญกันอย่างนายว่านะ
ขอบคุณเพื่อนอีกหลายๆคนที่โทรมา
และก็ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และทุกสิ่งที่ทำให้รอดชีวิตมานะคะ
...
edit @ 11 Feb 2008 08:12:47 by แมงปอ