วันนี้เดินออกจากบ้าน ไปขึ้นมอเตอร์ไซด์ปากซอย แล้วนั่งรถเมล์ไปทำงาน ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง
- ได้เรียนรู้ว่า ควรจะรัดผมเวลานั่งมอเตอร์ไซด์ไกลๆ ไม่งั้นหัวจะกระเซิง
- ได้เรียนรู้ว่า รถเมล์ไม่สามารถไปทางลัดเหมือนเวลาเราขับรถไปเอง
- ได้เรียนรู้ว่า แสงแดดเวลาเย็น เวลาไม่มีฟิล์มกรองแสงมันก็ยังร้อนอยู่ดี ต่างกับที่ชอบมองเวลาขับรถเอง
- ได้เรียนรู้ว่า ควรจะมีเพลงฟังเวลาว่างๆบนรถเมล์
- ได้เรียนรู้ว่า รถเมล์เขียว ราคา 7 บาท รถขาว 8 บาท 50 สตางค์
- ได้เรียนรู้ว่า รถเมล์ ปอ. มีน้อย และคนแน่น
เหมือนโลกมันใหญ่ขึ้นนะคะ เดินออกมาเจอแสงแดด มองได้รอบ 360 องศา
ได้ดูผู้คนเยอะแยะ ตามป้ายรถเมล์ ได้เห็นอะไรแปลกๆ บ้างเม้าท์ บ้างคุยโทรศัพท์ บ้างยิ้มเขินๆ
...
วันนี้ฉันยังแปลกใหม่และลุ้นกับเวลา แล้วพรุ่งนี้ ฉันจะยิ้มให้กว้างกว่านี้ค่ะ ^^
2008/Feb/12
ว้าวๆๆๆๆ.......มีความสุขกับการรอรถเมล์ และประสบการณ์ใหม่ๆนะคะ
พรุ่งนี้ทรายก็คงกำลังรอรถเมล์อยู่เหมือนกัน
ที่อีกมุมหนึ่ง.......
และคนอีกมากมายที่กำลังรอรถเมล์เหมือนกัน
เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลกใหญ่ๆใบนี้
และก็ไม่ได้พยายามอยู่คนเดียว
แต่แถวบ้านทราย รถเมล์แบบไม่แอร์อ่า คนเยอะแบบสุดฤทธิ์เลยอ่า
แต่จะแบบไหน ถ้าเวลาด่วนๆ ก็คนแน่นไปหมดล่ะเนอะ โฮะๆ
ยินดีต้อนรับสู่อีกมุมหนึ่งของโลก อิอิอิ
พรุ่งนี้ทรายก็คงกำลังรอรถเมล์อยู่เหมือนกัน
ที่อีกมุมหนึ่ง.......
และคนอีกมากมายที่กำลังรอรถเมล์เหมือนกัน
เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลกใหญ่ๆใบนี้
และก็ไม่ได้พยายามอยู่คนเดียว
แต่แถวบ้านทราย รถเมล์แบบไม่แอร์อ่า คนเยอะแบบสุดฤทธิ์เลยอ่า
แต่จะแบบไหน ถ้าเวลาด่วนๆ ก็คนแน่นไปหมดล่ะเนอะ โฮะๆ
ยินดีต้อนรับสู่อีกมุมหนึ่งของโลก อิอิอิ
เลยมาลุ้นไปด้วยเลย
ว่าจะรอดฝั่งไหม ^-^
ยังมีอีกหลายๆอย่าง
ในไลฟสไตล์คนรถเมย์ต้องเจอ
แต่ว่า มันก็มีด้านดีๆ ให้พบเจอ
คงไม่นานหรอกเนอะ
ระวังจะติดใจล่ะ 55
ว่าจะรอดฝั่งไหม ^-^
ยังมีอีกหลายๆอย่าง
ในไลฟสไตล์คนรถเมย์ต้องเจอ
แต่ว่า มันก็มีด้านดีๆ ให้พบเจอ
คงไม่นานหรอกเนอะ
ระวังจะติดใจล่ะ 55
เรียนรู้ค่ะ
เืมื่อวานเดินกลับด้านหน้าที่ทำงาน โทรไปหาแฟน เผื่อผ่านมาจะได้ติดกลับบ้าน แล้วก็อีกนาน กะว่าจะรอรถเมล์
ไ้ด้เรียนรู้ว่า นิสัยตัวยังเหมือนเดิม รอคอยอะไรนาน ๆ ไม่ได้ ได้กลิ่นควันรถแล้วไม่ไหว
ได้เรียนรู้ว่าใจร้อนจริง ๆ แล้วก็เดินกลับบ้านซะนั้น ดีกว่ายืนรอคอย
กลับถึงบ้าน แฟนมาทีหลัง หลังจากทานข้าวเสร็จเค้าถามว่า ไหนล่ะ แกงจืด ไหนว่าจะต้มแกงจืด ก็เลยตอบไปว่า ไม่มีเวลา รู้มั้ยหลงทาง 555 กลับบ้านไม่ถูก นี่รู้สึกแปลก ๆ (เฉไฉไป)
และได้เรียนรู้ว่า ต่อไปนี้หิ้วอะไรหนัก ๆ ไม่ไหวแล้ว เพราะจะปวดหัว ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อสิคะ
รักษาสุขภาพกับการเรียนรู้ในแต่ละวันนะคะ
เืมื่อวานเดินกลับด้านหน้าที่ทำงาน โทรไปหาแฟน เผื่อผ่านมาจะได้ติดกลับบ้าน แล้วก็อีกนาน กะว่าจะรอรถเมล์
ไ้ด้เรียนรู้ว่า นิสัยตัวยังเหมือนเดิม รอคอยอะไรนาน ๆ ไม่ได้ ได้กลิ่นควันรถแล้วไม่ไหว
ได้เรียนรู้ว่าใจร้อนจริง ๆ แล้วก็เดินกลับบ้านซะนั้น ดีกว่ายืนรอคอย
กลับถึงบ้าน แฟนมาทีหลัง หลังจากทานข้าวเสร็จเค้าถามว่า ไหนล่ะ แกงจืด ไหนว่าจะต้มแกงจืด ก็เลยตอบไปว่า ไม่มีเวลา รู้มั้ยหลงทาง 555 กลับบ้านไม่ถูก นี่รู้สึกแปลก ๆ (เฉไฉไป)
และได้เรียนรู้ว่า ต่อไปนี้หิ้วอะไรหนัก ๆ ไม่ไหวแล้ว เพราะจะปวดหัว ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อสิคะ
รักษาสุขภาพกับการเรียนรู้ในแต่ละวันนะคะ
เด๋วก็จะได้ความรู้เพิ่มเติม
รถเมล์ที่รอในชั่วโมงเร่งด่วนจะมาช้ามาก
และมีน้อยคัน
วันนั้นรถโคตรติดเลยด้วย
อ้อ นั่งซ้อนพี่วินมีทริกอย่างนึง
คือต้องทำตัวผสานเป็นหนึ่งเดียวกับคนขับ และตัวรถ
ไม่รู้จะยากไปรึเปล่านะ
รถเมล์ที่รอในชั่วโมงเร่งด่วนจะมาช้ามาก
และมีน้อยคัน
วันนั้นรถโคตรติดเลยด้วย
อ้อ นั่งซ้อนพี่วินมีทริกอย่างนึง
คือต้องทำตัวผสานเป็นหนึ่งเดียวกับคนขับ และตัวรถ
ไม่รู้จะยากไปรึเปล่านะ
